Laila Kristoffersen z Norweskiego Uniwersytetu Nauki i Technologii wraz ze współpracownikami przeprowadziła badanie kliniczne i doszła do wniosku, że bezpośredni kontakt „skóra do skóry” u skrajnie wcześniaków nie wpływa na ich rozwój neurologiczny we wczesnym dzieciństwie. W badaniu wzięło udział 108 niemowląt urodzonych między 28. tygodniem 0. a 31. tygodniem 6. dnia ciąży, o masie ciała powyżej 1 kilograma, bez poważnych wad wrodzonych i niewymagających tlenu ani intubacji. Dzieci losowo przydzielono do natychmiastowego przeniesienia do standardowego inkubatora lub do dwugodzinnego kontaktu „skóra do skóry”. Rozwój poznawczy oceniano w wieku 2–3 lat za pomocą skali BSID-III. Wyniki opublikowano w czasopiśmie JAMA Network Open.
Osiemdziesiąt procent dzieci zostało zbadanych w wieku 2–3 lat, a 75 procent za pomocą skali BSID-III. Nie stwierdzono różnic między grupą badaną a grupą kontrolną w zakresie wyników poznawczych (p = 0,94) ani prawdopodobieństwa opóźnienia rozwojowego (p = 0,83). Ponadto, wśród dzieci, które miały kontakt z matką po porodzie, więcej karmiło piersią w momencie wypisu ze szpitala (p = 0,04).
