Naukowcy z Indii i Stanów Zjednoczonych odkryli, że umiejętności arytmetyczne indyjskich uczniów nie przekładają się na matematykę stosowaną i akademicką. Uczniowie zatrudnieni na rynku pracy słabo radzili sobie z abstrakcyjnymi zadaniami arytmetycznymi, ale byli w stanie rozwiązywać zadania stosowane o podobnym stopniu złożoności. Tymczasem uczniowie bezrobotni dobrze radzili sobie z zadaniami abstrakcyjnymi, ale nie potrafili rozwiązywać zadań stosowanych. Badanie zostało opublikowane w czasopiśmie „Nature”.
Lekcje matematyki w szkole mają na celu pomóc dzieciom w nabyciu umiejętności przydatnych zarówno w życiu codziennym, jak i w przyszłym opanowaniu matematyki wyższej. Jednak ludzie nie zawsze potrafią zastosować wiedzę zdobytą w szkole w życiu codziennym. Na przykład, wstępne badania wykazały, że wielu Amerykanom brakuje umiejętności matematycznych niezbędnych do wykonywania codziennych obliczeń. Być może nauczanie matematyki w kontekście rzeczywistym mogłoby poprawić tę sytuację. Według niektórych badań, sprzyja to rozwojowi bardziej uogólnionych i elastycznych umiejętności arytmetycznych, a nawet ułatwia naukę matematyki abstrakcyjnej.
Aby to sprawdzić, Abhijit Banerjee z Massachusetts Institute of Technology wraz ze współpracownikami z Indii i Stanów Zjednoczonych przebadał prawie 1500 uczniów pracujących na targowiskach w Kalkucie i Delhi oraz około 500 dzieci niepracujących uczących się w pobliskich szkołach. Większość dzieci pracujących uczęszczała również do szkoły, spędzając część dnia w szkole, a część na targowisku. Dzieci te poproszono o obliczenie wagi klienta, który zamówił na przykład 1,4 kilograma cebuli i 0,8 kilograma ziemniaków. Zadania były takie same dla uczniów niepracujących, ale naukowcy stworzyli dla nich zabawny targ.
Większość dzieci sprzedających towary na targu w Kalkucie dobrze radziła sobie z obliczaniem cen bez użycia papieru, długopisu czy kalkulatora. Ponad 80 procent dzieci odniosło sukces za pierwszym razem, a przy drugiej próbie odsetek ten wzrósł do 97 procent. Nieco ponad połowa dzieci była w stanie obliczyć cenę nieznanego przedmiotu o nieznanej cenie – również bez użycia kalkulatora, długopisu czy papieru. Jednak dzieci radziły sobie gorzej z prostymi zadaniami z abstrakcyjnego dzielenia i odejmowania. Tylko 32 procent dzieci z Kalkuty i 15 procent dzieci z Delhi potrafiło podzielić liczbę trzycyfrową przez jednocyfrową, a połowa była w stanie odjąć jedną liczbę dwucyfrową od drugiej. Można to wytłumaczyć faktem, że część z tych dzieci porzuciła szkołę i zapomniała zasad, ale tylko niewielka liczba z nich opuściła szkołę przed końcem czwartej klasy, w której uczy się dzielenia.
Kiedy naukowcy przedstawili pracującym dzieciom w Delhi hipotetyczne problemy rynkowe podobne do tych, które rozwiązują na co dzień, około 90% dzieci je rozwiązało. Jednak nie wszyscy byli w stanie rozwiązać bardziej złożone problemy. Gdy uzupełniono je o nowe produkty po nowych cenach i nieznany schemat cenowy (na przykład cenę za jednostkę zamiast za kilogram), tylko 61% dzieci rozwiązało zadanie. Co więcej, 41% dzieci użyło długopisu i papieru do rozwiązania tych złożonych problemów.
Z kolei bezrobotni uczniowie z Delhi lepiej radzili sobie z rozwiązywaniem problemów abstrakcyjnych: 56% dzieci rozwiązało część pisemną. Ponad 90% bezrobotnych dzieci rozwiązało również hipotetyczne problemy rynkowe przedstawione w formie pisemnej w dwóch próbach. Jednak na symulowanym rynku radzili sobie gorzej: tylko 60% było w stanie poprawnie obliczyć liczbę kupujących, nawet z długopisem i papierem. Co ciekawe, bezrobotni uczniowie znacznie częściej polegali na obliczeniach pisemnych, a czasami były one zbędne. Na przykład często dodawali identyczne liczby zamiast je mnożyć i powtarzali tę samą operację.
Eksperyment wykazał, że umiejętności matematyczne nabyte przez dzieci w szkole i na rynku pracy są słabo przenoszone. Osoby, które nauczyły się rozwiązywać abstrakcyjne problemy, nie zawsze potrafią zastosować swoją wiedzę w życiu codziennym, a dzieci pracujące nie są przyzwyczajone do abstrakcyjnej natury problemów szkolnych. Autorzy doszli do wniosku, że szkoły indyjskie nie uczą dzieci tworzenia powiązań między intuicyjnym a formalnym rozumieniem matematyki, co wymaga opracowania nowych programów nauczania. Warto zauważyć, że podobne badania w innych krajach mogą dawać odmienne wyniki ze względu na różnice w programach nauczania.
Wcześniej naukowcy odkryli, że dzieci, które przed szkołą uczą się liczyć, lepiej radzą sobie zarówno z matematyką, jak i z językiem.
