Paleoantropolodzy zrekonstruowali cyfrowo częściowo zachowane kości miednicy DHN-43, starożytnego hominina z Drimolen, który żył w Południowej Afryce około dwa miliony lat temu. Ze względu na niedobór materiałów porównawczych z tamtej epoki, nie jest możliwe ostateczne określenie gatunku tych znalezisk. Naukowcy uważają jednak, że obecnie zasadne jest zaklasyfikowanie ich jako solidnego Paranthropusa, o czym piszą w artykule opublikowanym w South African Journal of Science.
2 kwietnia przypada Światowy Dzień Świadomości Autyzmu, dlatego dzisiejsze wiadomości w N+1 zawierają ilustracje uczniów fundacji „Anton's Here”. Ta fundacja charytatywna od ponad dekady pomaga osobom z zaburzeniami ze spektrum autyzmu w Rosji.
Na przestrzeni lat na stanowisku archeologicznym Kolebka Ludzkości w Republice Południowej Afryki odkryto ogromną liczbę skamieniałych kości i zębów różnych gatunków starożytnych człowiekowatych: Australopithecus, Paranthropus i Homo, w tym unikatowego przedstawiciela naszego rodzaju, H. naledi (więcej na ten temat można przeczytać w artykule „Li Canceled?”).
Drimolen to jedno ze stanowisk w tym kompleksie, odkryte w 1992 roku. W osadach datowanych na około 1,95–2,04 miliona lat temu archeolodzy i paleoantropolodzy odkryli dużą kolekcję skamieniałości (głównie pojedyncze zęby, ale także dobrze zachowane czaszki), z których większość naukowcy zidentyfikowali jako szczątki Paranthropus, prawdopodobnie z dwóch różnych podgatunków: P. robustus robustus i P. robustus ukusa. Jednak niektóre znaleziska przypisano prawdopodobnym szczątkom wczesnego Homo, w tym H. aff. erectus.
Ellie Berg z Uniwersytetu Kolorado w Denver, wraz z kolegami z Australii, Niemiec, Kanady, Stanów Zjednoczonych i Republiki Południowej Afryki, zbadała kilka z nielicznych pouczających szczątków pozaczaszkowych z Drimolen. W latach 1995–1997 (dokładna data odkrycia pozostaje nieznana) naukowcy odkryli w tym miejscu częściowe miednice, znane jako DNH-43, należące do hominida, który prawdopodobnie żył około dwóch milionów lat temu. Skamieniałości te obejmują częściowo zachowaną prawą kość biodrową i kość krzyżową.
Хотя первое описание находки опубликовали еще в начале 2000-х годов, ученые вновь вернулись к ее исследованию с помощью современных методов и с привлечением накопленных за это время сравнительных материалов. Палеоантропологи отсканировали окаменелости, а затем сделали цифровую реконструкцию части таза древнего гоминина, для чего, например, они отзеркалили с правой подвздошной кости левую. Для сравнения они привлекли данные по различным видам людей, включая сапиенсов (H. sapiens), неандертальцев (H. neanderthalensis), эректусов (H. erectus); а также по афарским (A. afarensis) и африканским австралопитекам (A. africanus), австралопитекам Седиба (A. sediba) и массивным парантропам (P. robustus).
Полученные результаты показали, что части таза демонстрируют ряд примитивных признаков, которые сближают окаменелость с останками австралопитеков и парантропов, но расположение крестца больше похоже на людей современного вида. Ученые не сумели определить, принадлежали ли исследованные фрагменты скелета самцу или самке, как и не нашли однозначных аргументов в пользу того, представителю какого рода и вида стоит относить эти находки.
Тем не менее по выявленным признакам и учитывая, что большинство находок из Дримолена — это кости и зубы массивных парантропов, ученые пришли к выводу, что по крайней мере предварительно и исследуемые фрагменты скелета стоит относить к P. robustus. По их словам, сложности для определения добавляет и тот факт, что палеоантропологи до сих пор из-за недостатка находок плохо знают особенности строения таза разных гоминин того периода, когда в той же Южной Африке, по-видимому, одновременно проживали представители трех биологических родов: австралопитеки, парантропы и люди. Причем многие признаки, которые можно заметить на костях, у них могли быть общими, поскольку они могли сохраниться от общего предка.
Ранее на N + 1 рассказывали, как ученые пересмотрели видовую принадлежность пары знаковых находок из «Колыбели человечества». Так, исследователи пришли к выводу, что парантроп из Сварткранса, убитый около 1,9–1,8 миллиона лет назад леопардом, вероятно, на самом деле был человеком прямоходящим. А анализ нижней челюсти из этого же памятника, которую первоначально описали под видовым названием капский телантроп, вероятно, принадлежала новому виду парантропов.
