57-letni mężczyzna z nadciśnieniem tętniczym i dwutygodniową historią postępującej duszności został przyjęty na oddział ratunkowy amerykańskiego szpitala. Jego saturacja tlenem wynosiła 68% (norma: 95%). Osłuchiwanie ujawniło wilgotne trzeszczenia w obu płucach. Po przyjęciu pacjent został pilnie zaintubowany. Zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej ujawniło gęste zacienienia wnękowe w obu płucach, ułożone we wzór „skrzydła nietoperza”. Tomografia komputerowa ujawniła również dobrze zdefiniowane zacienienia sięgające do obszarów podopłucnowych, a w górnym płacie prawego płuca zaobserwowano objaw „brukowanej kostki” (zacienienia typu matowego szkła nałożone na pogrubione przegrody pęcherzykowe). Wyniki badań wykazały ciężką niedokrwistość (stężenie hemoglobiny 53 gramy na litr) i poziom kreatyniny 610 mikromoli na litr (norma: 62–115), a także krwiomocz i białkomocz. Dr Irene Lee z Baylor College of Medicine opisała ten przypadek w The New England Journal of Medicine.
Na podstawie obrazu klinicznego i wyników badania pacjenta podejrzewano rozlane krwawienie pęcherzykowe. Potwierdziło to wielokrotne płukanie oskrzelowo-pęcherzykowe, w którym uzyskano alikwoty płynu z postępującym wzrostem zawartości krwi. Aby potwierdzić rozpoznanie, u mężczyzny wykonano badanie na obecność przeciwciał przeciwko cytoplazmie neutrofilów (ANCA) oraz biopsję nerki. Badania te ujawniły zapalenie naczyń związane z ANCA, rzadką, heterogenną chorobę autoimmunologiczną charakteryzującą się martwiczym zapaleniem małych naczyń i różnorodnymi objawami klinicznymi (najczęściej obejmującymi płuca i nerki). Pacjentowi przepisano glikokortykosteroidy, cyklofosfamid, osoczomiedniczkową wymianę płynów i ciągłą hemodializę. Pomimo tego leczenia, zmarł 23 dni po przyjęciu do szpitala.
