William Long i współpracownicy ze Szpitala Chirurgii Specjalistycznej w Nowym Jorku (HSS) przeanalizowali 40-letnie wyniki całkowitych endoprotezoplastyk stawu kolanowego u pacjentów w wieku 33 lat i starszych i doszli do wniosku, że konieczność przeprowadzenia operacji rewizyjnej w ciągu życia jest mało prawdopodobna. Osiemdziesięciu jeden pacjentów w wieku od 33 do 55 lat przeszło 107 endoprotezoplastyk stawu kolanowego metodą Insalla-Bursteina I lub Insalla-Bursteina II (poprzedników współczesnych endoprotezoplastyk stawu kolanowego) w latach 1977–1992. Wyniki przedstawiono na dorocznym spotkaniu Amerykańskiej Akademii Chirurgów Ortopedycznych (AAOS) w 2025 roku i opisano w komunikacie prasowym HSS.
Siedemdziesiąt procent uczestników nie wymagało rewizji chirurgicznej protezy stawu w późniejszym okresie życia. Prawdopodobieństwo zgonu było trzy do czterech razy wyższe niż konieczność przeprowadzenia operacji rewizyjnej. Aktywność fizyczna pacjentów również znacząco wzrosła po interwencji: średnio o 1,5 do 2,7 punktu w skali TAS. Long zauważył, że większość przyczyn rewizji chirurgicznej zidentyfikowanych w badaniu została wyeliminowana we współczesnych modelach protez, więc nawet w przypadku stosowania w młodym wieku, istnieje większe prawdopodobieństwo, że będą one trwałe przez całe życie.
