Genetycy przeanalizowali jądrowe DNA 57 Ormian, aby zbadać historię demograficzną ich populacji. Naukowcy odrzucili hipotezę opartą na relacji Herodota o bałkańskim pochodzeniu przodków tych ludów. Potwierdzili natomiast wcześniejsze obserwacje, że ludzie genetycznie spokrewnieni ze współczesnymi Ormianami zamieszkiwali ten region już w epoce brązu. Zostało to opisane w artykule opublikowanym w „American Journal of Human Genetics”.
Historia Ormian od dawna przyciąga uwagę badaczy. Wynika to między innymi z faktu, że posiadają oni własny Kościół Apostolski, alfabet i język, należący do odrębnej gałęzi rodziny języków indoeuropejskich.
Dzięki relacjom starożytnego greckiego historyka Herodota, pojawiła się hipoteza, że przodkowie Ormian przybyli na Kaukaz z Bałkanów, a konkretnie z Tracji. Możliwość tę sugerowali później niektórzy językoznawcy. Jednak współczesne dowody sugerują, że genetycznie podobna populacja zamieszkiwała ten region co najmniej już w epoce brązu. Co więcej, znaczna część przodków współczesnych Ormian prawdopodobnie zamieszkiwała Wyżynę Ormiańską już w neolicie.
Anahit Hovhannisyan z Trinity College w Dublinie, wraz z kolegami z instytucji badawczych z dziewięciu krajów, przedstawiła wyniki dalszych badań nad historią demograficzną Ormian. W tym celu naukowcy zsekwencjonowali 34 kompletne genomy osób, których przodkowie identyfikowali się jako Ormianie przez cztery pokolenia. Wśród nich było pięciu Sasuńczyków. Naukowcy rozszerzyli również swoją próbkę, sekwencjonując dane genomowe kolejnych 23 osób, a także włączając do niej wcześniej opublikowane genomy starożytne i współczesne.
Badanie tych genomów potwierdziło, że Herodot mylił się w swoim twierdzeniu, że przodkowie Ormian wyemigrowali z Półwyspu Bałkańskiego. Współcześni Ormianie stanowią stosunkowo jednorodną populację. Jedynie lud Sasun różnił się nieznacznie od pozostałych analizowanych grup. Prawdopodobnie wynika to z demograficznego wąskiego gardła w historii tej subpopulacji. Naukowcy nie znaleźli dowodów na asyryjskie pochodzenie ludu Sasun, o którym wspominają starożytne źródła.
Genetycy potwierdzili również, że niektórzy przodkowie współczesnych Ormian zamieszkiwali Kaukaz już w neolicie, o czym donosiły już wcześniej zakrojone na szeroką skalę badania starożytnych genomów. Jednak współcześni Ormianie nadal znacząco różnili się genetycznie od populacji tego regionu, która zamieszkiwała go przed późną epoką brązu. Prawdopodobnie było to wynikiem wymieszania się rdzennej ludności z ludnością genetycznie zbliżoną do populacji z epoki żelaza z Lewantu. Naukowcy szacują, że średnio udział tego „lewantyńskiego” komponentu u współczesnych Ormian wynosi 45% (w zależności od regionu waha się od 28 do 53%).
Wcześniej informowaliśmy o tym, jak paleogenetycy przeanalizowali DNA przedstawiciela pierwszych rolników Północnego Kaukazu – przedstawiciela kultury Darkweti-Meszokow, który żył około siedmiu tysięcy lat temu. Jego szczątki odkopano na cmentarzysku w Nalczyku prawie sto lat temu.
