50-letni mężczyzna zgłosił się do lekarza w Chinach, skarżąc się na narastające od roku bóle głowy i nudności. Badanie wykazało sztywność mięśni szyi i dysmetrię (niemożność wykonania testu palec-nos) w obu dłoniach. Nakłucie lędźwiowe wykazało podwyższone ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego (PMR) do 310 mmH2O (zakres normy: 70–200 mmH2O), a także podwyższony poziom białka i immunoglobulin. Badanie MRI z kontrastem wykazało pogrubienie opony twardej z hipointensywnością w centrum i obwodowym wzmocnieniem w tylnym sierpem mózgu i namiotem móżdżku – obraz znany jako objaw Wieży Eiffla. Kundian Guo i Zhen Hong ze Szpitala Uniwersyteckiego w Syczuanie przedstawili swój przypadek w czasopiśmie „The New England Journal of Medicine”.
Ten objaw jest uważany za patognomoniczny dla ostrego stanu zapalnego w przewlekłym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych, które może mieć charakter zapalny, autoimmunologiczny, nowotworowy lub naczyniowy. Biopsja opony twardej wykazała naciek limfoplazmatyczny z komórkami plazmatycznymi IgG4-dodatnimi oraz podwyższone stężenie przeciwciał w surowicy. Rezonans magnetyczny całego ciała nie wykazał zajęcia innych narządów. Na podstawie tych wyników u pacjenta rozpoznano przerostowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych związane z IgG4-dodatnim zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych. Pacjent otrzymywał pulsacyjnie metyloprednizolon przez pięć dni, a następnie stopniowo zmniejszano dawkę do doustnych glikokortykosteroidów. Dwa miesiące później rezonans magnetyczny wykazał poprawę, a sześć miesięcy później bóle głowy ustąpiły po podtrzymaniu dawki leku.
