Niels van Royen z Uniwersytetu Radboud w Nijgemene wraz ze współpracownikami przeprowadził randomizowane badanie kliniczne i stwierdził, że częstość krwawienia z miejsca dostępu podczas przezcewnikowej implantacji zastawki aortalnej jest niższa w przypadku dostępu przez kończynę górną niż przez kończynę dolną. W badaniu TAVI XS wzięło udział 238 pacjentów (średni wiek 79,4 roku; 63% mężczyzn) z ciężką stenozą aortalną i bez przeciwwskazań w czterech holenderskich ośrodkach klinicznych. U połowy pacjentów dostęp do zastawki uzyskano przez tętnicę promieniową, a w przypadku konieczności założenia tymczasowej elektrody stymulującej – przez żyłę kończyny górnej; u drugiej połowy dostęp uzyskano odpowiednio przez tętnicę i żyłę udową. Wyniki opublikowano w czasopiśmie JAMA Network Open.
Okazało się, że klinicznie istotne krwawienie w miejscu dostępu występowało istotnie rzadziej w przypadku dostępu przez ramię niż w przypadku dostępu przez naczynia kończyny dolnej: odpowiednio 4,2% w porównaniu z 13,4% (iloraz szans (OR) 0,28; p = 0,01) w przypadku dostępu wtórnego oraz 21,0% w porównaniu z 34,5% (OR 0,51; p = 0,02) w ujęciu ogólnym. Niepowodzenie dostępu wtórnego obserwowano częściej w przypadku dostępu przez ramię (11,8% w porównaniu z 0,8%), a zabieg trwał średnio dłużej (60 minut w porównaniu z 48 minutami). Autorzy badania podsumowują zatem, że dostęp przez kończynę górną w przypadku przezcewnikowej implantacji zastawki aortalnej może być korzystniejszy niż dostęp przez kończynę dolną pod względem powikłań.
