Dwoje noworodków lub niemowląt z podwójnego grobu odkrytego w Chorwacji w pobliżu starożytnego rzymskiego miasta Tragurion było bliźniętami dwujajowymi. Do takiego wniosku doszli naukowcy, którzy opublikowali artykuł w czasopiśmie „Journal of Archaeological Science: Reports”, w którym opisali wyniki badań szczątków datowanych na koniec I i koniec II wieku n.e. Najwyraźniej chłopiec i dziewczynka urodzili się martwo lub zmarli w ciągu pierwszych dwóch miesięcy życia.
Starożytne pochówki noworodków i niemowląt są rzadkim znaleziskiem dla archeologów, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, że śmiertelność niemowląt była prawdopodobnie bardzo wysoka w społeczeństwach prehistorycznych, klasycznych i średniowiecznych. Często wynikało to z faktu, że niemowlęta nie były uznawane za w pełni ludzkie i były chowane inaczej niż dorośli; ich groby często znajdowano poza nekropoliami lub na ich obrzeżach. Co więcej, kości dzieci z biegiem czasu są znacznie gorzej zachowane.
Pochówki dzieci poniżej pierwszego roku życia są również wyraźnie niedoreprezentowane w licznych rzymskich nekropoliach. Jednak archeolodzy przeprowadzili niedawno wykopaliska ratunkowe w Chorwacji w pobliżu starożytnego miasta Tragurion (dzisiejszy Trogir), założonego przez Greków na wschodnim wybrzeżu Morza Adriatyckiego. Podczas tych wykopalisk naukowcy zbadali niewielką nekropolię Dragulin, która została zniszczona przez współczesną zabudowę i prawdopodobnie była związana z willą znajdującą się poza murami miasta. Według naukowców, ponad jedna trzecia z 42 odkrytych w tym miejscu pochówków należała do noworodków, niemowląt lub dzieci w pierwszych latach życia.
Anna Osterholtz z Uniwersytetu Missisipi i jej współpracownicy ze Słowenii i Chorwacji poświęcili artykuł badaniom jednego z grobów na tej nekropolii. W tym grobowcu archeolodzy odkryli szczątki dwojga noworodków lub niemowląt, pochowanych we wspólnej mogile między końcem I a końcem II wieku n.e., leżących na boku, twarzą do siebie, bez żadnych towarzyszących artefaktów (przynajmniej żadnych, które przetrwały).
Pomimo złego stanu zachowania kości tych dzieci, naukowcy przeprowadzili kompleksowe badania, obejmujące analizę starożytnego DNA i izotopów. Dowody archeologiczne wskazywały, że niemowlęta zostały pochowane jednocześnie (lub prawie jednocześnie), a sądząc po rozwoju ich kości i zębów, urodziły się martwe lub zmarły krótko po urodzeniu – maksymalnie dwa miesiące. Ponadto, patologie na ich szczątkach wskazują, że dzieci cierpiały na niewydolność łożyska, co oznacza, że nie otrzymywały wystarczającej ilości składników odżywczych w okresie rozwoju płodowego, co prowadziło do zaburzeń metabolicznych.
Ponieważ niemowlęta pochowano w tym samym grobie, od razu było jasne, że mogą być blisko spokrewnieni. Aby to zweryfikować, naukowcy zwrócili się ku analizie genetycznej. Analiza genomiczna potwierdziła tę hipotezę i wskazała, że w grobowcu znajdowały się szczątki bliźniąt dwujajowych, chłopca i dziewczynki. Ich rodzice prawdopodobnie pochodzili z lokalnych populacji, które pod względem genetycznym nie różnią się od populacji Bałkanów z epoki żelaza, czyli okresu przedrzymskiego.
N+1 opublikował wcześniej raport z badań pochówków dwójki niemowląt odkrytych w Armenii. Naukowcy doszli do wniosku, że w XVI wieku p.n.e. starożytni mieszkańcy Kaukazu pochowali pod wiszapami dwie dziewczynki, które zmarły wkrótce po urodzeniu. Sądząc po analizie genetycznej, były one blisko spokrewnione.
