Naukowcy z Uniwersytetu w Gandawie, we współpracy z holenderską firmą zajmującą się sztuką paleoartu Kennis & Kennis Reconstructions, zrekonstruowali wygląd starożytnej kobiety, której szczątki znaleziono w dolinie Mozy na terenie dzisiejszej Belgii. Naukowcy oparli się nie tylko na klasycznych metodach rekonstrukcji twarzy opartych na czaszkach, ale także na danych genetycznych. Analiza DNA wykazała, że miała niebieskie oczy i nieco jaśniejszą skórę niż większość znanych zachodnioeuropejskich łowców-zbieraczy z epoki mezolitu. Informację tę opublikowano na stronie internetowej Uniwersytetu w Gandawie.
Szczątki starożytnej kobiety zostały odkryte w 1988 roku w Jaskini Margot, gdzie archeolodzy odkryli 667 ludzkich kości należących do siedmiu do dziesięciu dorosłych kobiet, które żyły we wczesnym mezolicie. Naukowcy uzyskali kilka datowań radiowęglowych dla tych szczątków. Najwcześniejsze pochodzi z okresu między 9250 a 8600 r. p.n.e., a najpóźniejsze z okresu między 8690 a 8230 r. p.n.e. Jedną z osobliwości tych znalezisk jest to, że odkopane pochówki są wtórne, co oznacza, że ciała zmarłych pierwotnie pochowano gdzie indziej. Ponadto niektóre kości noszą ślady różnych manipulacji. Na przykład na jednej z czaszek naukowcy odnotowali nacięcia wskazujące na oddzielenie żuchwy od czaszki i prawdopodobnie usunięcie skóry głowy.
