W marcu 2025 roku amerykańskie media poinformowały o rzadkim przypadku zakażenia wścieklizną po przeszczepie nerki. Szczegółowy opis przypadku i wyniki dochodzenia epidemiologicznego zostały opublikowane w czasopiśmie „Morbidity and Mortality Weekly Report” (MMWR) amerykańskich Centrów Kontroli i Prewencji Chorób (CDC) .
Pomimo badań przesiewowych podczas przeszczepiania narządów i tkanek, istnieje niewielkie, ale niezerowe ryzyko przeniesienia różnych infekcji lub, w rzadszych przypadkach, nowotworów złośliwych od dawcy do biorcy. Jednym z takich zakażeń jest wścieklizna, odzwierzęca choroba zakaźna wywoływana przez neurotropowy wirus Lyssavirus rabies, należący do rodziny Rhabdoviridae, zawierający RNA. Choroba ta charakteryzuje się niemal 100-procentowym wskaźnikiem śmiertelności bez profilaktyki poekspozycyjnej. Przenoszenie zakażenia od zmarłych dawców jest niezwykle rzadkie – według CDC, od 1978 roku w Stanach Zjednoczonych odnotowano cztery takie przypadki, w wyniku których zakażonych zostało 13 biorców (sześciu z nich otrzymało leczenie profilaktyczne i przeżyło, pozostałych siedmiu nie i zmarło). Podobne przypadki odnotowano również w Chinach.
Jak poinformowała Rebecca Earnest z CDC i jej współpracownicy, 27 stycznia 2025 roku organizacja otrzymała powiadomienie o możliwym zakażeniu wścieklizną po przeszczepie nerki i wszczęła dochodzenie. Ujawniło ono, że w grudniu poprzedniego roku mężczyzna z Michigan otrzymał lewą nerkę od zmarłego dawcy w Idaho w Centrum Medycznym Uniwersytetu Toledo w Ohio. Około pięć tygodni później u pacjenta wystąpiły drżenia, osłabienie kończyn dolnych, splątanie i nietrzymanie moczu. Tydzień po wystąpieniu objawów trafił do szpitala z gorączką, wścieklizną, trudnościami w połykaniu i dysfunkcją autonomiczną. Drugiego dnia pobytu w szpitalu wymagał mechanicznej wentylacji.
Ponieważ objawy przypominały wściekliznę, lekarze skonsultowali się z lokalnym wydziałem zdrowia i CDC, a następnie przeprowadzone przesłuchanie wykazało, że dawca został podrapany przez skunksa 42 dni przed śmiercią. Zmarł w siódmym dniu hospitalizacji. Próbki pobrane z autopsji mózgu oraz przedśmiertna ślina, skóra, surowica i płyn mózgowo-rdzeniowy zostały przesłane do CDC w celu przeprowadzenia badań. Stwierdzono w nich obecność wirusowego RNA i przeciwciał przeciwko wirusowi wścieklizny, który jest specyficzny dla nietoperza Lasionycteris noctivagans, należącego do rodziny Vespertilionidae.
Опрос родственников донора показал, что в сентябре 2024 года он столкнулся со скунсом на своем сельском участке, пока держал на руках котенка. Мужчина, который счел поведение скунса хищным интересом к котенку, отбился, получив кровоточащую царапину, а скунс остался без сознания. Примерно через пять недель у будущего донора появились трудности с глотанием и ходьбой, ригидность шейных мышц, спутанность сознания и галлюцинации. Спустя два дня его нашли дома с подозрением на остановку сердца, реанимировали и госпитализировали, но он так и не очнулся. На пятый день пребывания в стационаре у него констатировали смерть мозга и отключили от жизнеобеспечения. Левую почку, сердце, легкие и роговицу обоих глаз изъяли для трансплантации.
После появления подозрения на бешенство специалисты провели анализ сыворотки крови, полученной у донора на третий день госпитализации, и не обнаружили в ней антител к вирусу бешенства. В ходе длительного расследования они нашли и идентифицировали биоптаты почек. В правой обнаружили РНК того же варианта вируса, что и у реципиента, ткани левой для анализа оказалось недостаточно. По результатам расследования источником заражения признали пересаженную почку.
Отслеживание судьбы других органов донора показало, что имплантаты из его роговицы получили три человека. Еще до подтверждения бешенства у донора их превентивно удалили, а реципиентам назначили постконтактную профилактику, и симптомы заболевания у них не появились. В одном из трансплантатов обнаружили РНК вируса. Сердце и легкие донора не пересаживали, а использовали при обучении врачей, ко времени расследования их образцов не сохранилось. Сотрудники CDC выявили 357 человек, контактировавших со скунсом, донором, реципиентом и их биоматериалами. После оценки рисков заражения 46 из них назначили постконтактную профилактику.
Ранее британские исследователи представили результаты испытаний векторной вакцины против бешенства. Препарат, в отличие от других прививок, вызывал образование антител уже после первой дозы и обладал удовлетворительным профилем безопасности.
