Norwescy i estońscy naukowcy odnotowali sukces w II fazie badania klinicznego kandesartanu w profilaktyce migreny. Ten lek przeciwnadciśnieniowy znacząco zmniejszył liczbę dni z napadami w porównaniu z placebo. Badanie zostało opublikowane w czasopiśmie „The Lancet Neurology”.
Leczenie migreny obejmuje zarówno łagodzenie ataków, jak i ich zapobieganie. Opracowano specjalne leki profilaktyczne, w tym przeciwciała monoklonalne i niskocząsteczkowe antagonisty receptora CGRP (gepanty), ale nie są one skuteczne u wszystkich pacjentów i nie wszyscy je dobrze tolerują. Ponadto, według rozproszonych danych, leki z różnych grup – leki przeciwnadciśnieniowe, przeciwdrgawkowe, obniżające poziom lipidów i leki przeciwdepresyjne – mogą wykazywać różną skuteczność profilaktyczną ze względu na swoje plejotropowe działanie i często są przepisywane poza wskazaniami w tym wskazaniu. Rzeczywista skuteczność większości tych leków nie została odpowiednio zbadana.
Jednym z takich leków jest antagonista receptora angiotensyny AT1, kandesartan, który jest stosowany w leczeniu niedociśnienia tętniczego od prawie 30 lat. Badania obserwacyjne i małe badania kliniczne wykazały, że jest on potencjalnym środkiem zapobiegającym migrenie.
Erling Tronvik z Norweskiego Uniwersytetu Nauki i Technologii wraz ze współpracownikami przeprowadził badanie kliniczne fazy II, z potrójną ślepą próbą, randomizowane i kontrolowane, CandMig-3, w 10 ośrodkach klinicznych w Norwegii i Estonii. Do badania włączono 457 pacjentów w wieku 18–64 lat (średnio 38,7 roku; 86% kobiet) doświadczających od dwóch do ośmiu epizodycznych ataków migreny miesięcznie (z aurą lub bez). Pacjentów przydzielono losowo w stosunku 1:1:1 do grup otrzymujących placebo, 16 mg kandesartanu lub 8 mg kandesartanu dziennie przez 12 tygodni.
Średnia liczba dni z migreną w miesiącu na początku badania wynosiła 5,7. Do 9.–12. tygodnia zmniejszyła się o 2,04 przy 16 miligramach leku aktywnego (niska dawka miała podobną skuteczność) w porównaniu z 0,82 przy placebo: różnica bezwzględna -1,22 dnia (p < 0,0001). Zmniejszenie częstości ataków o 50 procent lub więcej osiągnęło 49 procent pacjentów w grupie głównej w porównaniu z 28 procentami w grupie kontrolnej. Liczba dni wymagających stosowania tryptanów (agonistów receptora serotoninowego w celu łagodzenia ataków migreny) zmniejszyła się odpowiednio o 1,3 i 0,4; jednak nie było istotnych różnic w całkowitym czasie trwania niepełnosprawności. Spośród działań niepożądanych najczęściej występowały zawroty głowy, obserwowane u 30 procent uczestników w grupie głównej i 13 procent w grupie kontrolnej. Poważne działania niepożądane wystąpiły odpowiednio u 3 procent i 1 procent uczestników, z których większość nie była związana z leczeniem. Trzy procent uczestników przerwało badanie przedwcześnie z powodu działań niepożądanych. Ogólnie rzecz biorąc, kandesartan uznano za dobrze tolerowany. Wyniki te dostarczają dowodów na kliniczną użyteczność kandesartanu w profilaktyce migreny; jednak konieczne są dalsze badania, aby ocenić jego długoterminową skuteczność i bezpieczeństwo u szerszej grupy pacjentów. Wcześniejsze populacyjne porównania skuteczności różnych leków stosowanych w profilaktyce migreny wykazały, że niektóre starsze, niedrogie leki, takie jak simwastatyna i amitryptylina, mogą być równie skuteczne, jak nowsze, droższe.
