W badaniu kohortowym przeprowadzonym przez amerykańskich naukowców, częste chrapanie (ponad trzy noce w tygodniu) u dzieci wiązało się z większą liczbą problematycznych zachowań. Jak donosi JAMA Network Open, chrapanie nie miało wpływu na zdolności poznawcze.
Chrapanie jest spowodowane utrudnieniem przepływu powietrza przez górne drogi oddechowe podczas snu. Najczęstszymi czynnikami związanymi z chrapaniem u dzieci i młodzieży są zapalenie migdałków i otyłość. Ponieważ chrapanie jest jednym z objawów zaburzeń oddychania podczas snu, lekarze starają się określić, w jakim stopniu chrapanie może być związane z rozwojem różnych chorób charakterystycznych dla tych zaburzeń.
Na przykład, liczne artykuły wskazują na negatywny związek między zaburzeniami oddychania podczas snu a wynikami neurobehawioralnymi. Niektóre badania sugerują, że chrapanie jest głównym objawem zaburzeń oddychania podczas snu, powiązanym z zaburzeniami poznawczymi i behawioralnymi. Niezależnie od definicji, zaburzenia oddychania podczas snu wiążą się ze słabymi wynikami w nauce, szczególnie w zakresie języków obcych, sztuki, matematyki, przedmiotów ścisłych i ogólnych trudności w uczeniu się. Jednak, czy pierwotne chrapanie wpływa na funkcjonowanie behawioralne i poznawcze u dzieci w okresie przedpokwitaniowym, pozostaje niejasne.
Zespół badaczy pod kierownictwem Amala Isaiaha z Uniwersytetu Maryland przeanalizował dane z dużego, prospektywnego badania kohortowego z udziałem 11 862 dzieci, których rodzice ocenili częstotliwość chrapania. Dla ułatwienia obliczeń, odpowiedzi podzielono na trzy grupy: brak chrapania, rzadkie chrapanie (jedna do dwóch nocy w tygodniu) i częste chrapanie. Następnie za pomocą różnych skal i testów oceniono wyniki behawioralne i poznawcze dzieci.
Średni wiek dzieci wynosił 9,92 roku. Dzieci były obserwowane średnio przez pięć lat. Testy poznawcze nie wykazały istotnych różnic w wynikach między trzema grupami częstotliwości chrapania. Jednak wyniki testów behawioralnych wykazały istotne odchylenia w zachowaniu u dzieci z grupy częstego chrapania (p < 0,001). Dalsza korekta wykazała, że problemy behawioralne były najpoważniejsze u dzieci z chrapaniem i otyłością (p < 0,001). Wśród dzieci bez otyłości ogólny wynik problemów behawioralnych był dodatnio skorelowany z płcią męską i odwrotnie skorelowany z dochodem rodziny. Chociaż chrapanie u dzieci nie było związane z obniżeniem funkcji poznawczych w tym badaniu, autorzy uważają, że odkrycia, iż chrapanie u dzieci może prowadzić do problemów behawioralnych, zwłaszcza u dzieci otyłych, są istotne. Wyniki te mogą pomóc rodzicom i lekarzom współpracować w podejmowaniu decyzji dotyczących potrzeby i skuteczności leczenia chrapania u dzieci. Wcześniej pisaliśmy o poduszce, która chroni sąsiada przed dźwiękiem chrapania.
