Joshua Buckman z University College London wraz ze współpracownikami przeprowadził retrospektywne badanie kohortowe i stwierdził, że muzułmanie rzadziej reagują na psychoterapię niż wyznawcy innych wyznań i osoby niereligijne. Analiza objęła ponad 70 000 osób (średni wiek 39,2 lat; 68,2% kobiet), które w latach 2011–2020 korzystały z psychoterapii z powodu lęku i depresji w pięciu placówkach London NHS Trust i zgłosiły swoją przynależność religijną. Przynależność religijną oceniono w czterech grupach: osoby niereligijne, chrześcijanie, muzułmanie oraz wyznawcy dowolnej innej religii (analiza wrażliwości objęła buddystów, hinduistów, żydów, sikhów i inne). Wyniki opublikowano w czasopiśmie JAMA Network Open.
Po uwzględnieniu czynników społeczno-demograficznych, związanych z leczeniem i klinicznych, szanse na trwały powrót do zdrowia po psychoterapii były najniższe wśród muzułmanów. W porównaniu z osobami niewierzącymi iloraz szans wyniósł 1,34; wśród chrześcijan 1,39; a wśród wyznawców innych religii 1,25. Związek ten był słabszy wśród muzułmanów pochodzenia azjatyckiego, czarnego i mieszanego, a silniejszy wśród białych i osób o innym pochodzeniu etnicznym.
