Analizując testy DNA, coraz częściej zauważam szereg polimorfizmów genów, które uniemożliwiają zbudowanie dużych mięśni. Najciekawsze jest to, że osoby z tymi genami chodzą na siłownię, gdzie jakiś tępy trener (którego geny są w porządku) powie ci, że nie ma czegoś takiego jak genetyka, tylko lenistwo.
Słuchasz więc, chodzisz i „napompowujesz”, ale efekt dla twoich mięśni jest chwilowy lub nieistniejący. Co więcej, po takich treningach czujesz się wyczerpany i przygnębiony, bolą cię mięśnie, brakuje ci energii, częściej chorujesz itd. Brzmi znajomo?
To właśnie tutaj niektórzy zaczynają rozumieć, że istnieją pewne czynniki ograniczające, które uniemożliwiają mięśniom wytrzymanie intensywnego wysiłku fizycznego, a co najważniejsze, uniemożliwiają pożądaną hipertrofię, jak widać na plakacie z Terminatorem. Czynnikami tymi są geny; natura nie potrzebuje wielu osób z dużymi mięśniami.
Oto 3 najważniejsze cechy genetyczne mięśni, jakie zaobserwowałem w testach DNA:
Polimorfizmy w genie AMPD1 (deaminaza adenozynomonofosforanu 1, AMP-deaminaza-1) . Enzym ten odgrywa kluczową rolę w metabolizmie energetycznym mięśni szkieletowych. Gdy gen tego enzymu jest wadliwy, resynteza ATP jest zaburzona, wzrasta poziom AMP i adenozyny, co prowadzi do przewlekłego zmęczenia mięśni. Pozytywną stroną tego polimorfizmu jest to, że takie osoby często nie kumulują amoniaku (toksycznego metabolitu). Sam jestem nosicielem tego polimorfizmu i szczerze mówiąc, zajęło mi dużo czasu, aby skorygować zmęczenie mięśni i utrzymać poziom aktywności fizycznej porównywalny z innymi sportowcami, ale to inna historia. Ogólnie rzecz biorąc, ten polimorfizm nie pomoże Ci zbudować masywnej masy mięśniowej, ale może pomóc Ci osiągnąć akceptowalny poziom wytrzymałości i siły.
Polimorfizmy ACTN3 (alfa-aktyniny-3) . Rozmiar Twoich mięśni zależy od polimorfizmów w tym genie. Wybicie tego genu powoduje zmniejszenie siły i szybkości, ale poprawę wydolności tlenowej. Mówiąc prościej, jeśli masz niedobór ACTN3, nie zostaniesz kulturystą, ale możesz zostać biegaczem. Tak, ja również mam ten polimorfizm i mogę potwierdzić z własnego doświadczenia, że wydolność tlenowa może być wyższa niż u osób o większej muskulaturze.
Polimorfizmy w MSTN (miostatyna) . Mają one pozytywny wpływ na mięśnie. To białko hamuje wzrost mięśni. Powód tego zjawiska jest również wątpliwy (co oznacza, że posiadanie większej masy mięśniowej nie zawsze jest dobre), ale osoby z jego niedoborem doświadczają skokowego wzrostu mięśni. Takie osoby zazwyczaj mają duże kończyny, nawet bez treningu, a dzięki treningowi mogą osiągać wysokie wyniki w sporcie. Wielu kulturystów ma niedobór tego białka z powodu polimorfizmów, o których piszę. Ogólnie rzecz biorąc, niedobór miostatyny oznacza, że będziesz mieć stosunkowo dużą masę mięśniową bez chodzenia na siłownię. Ten polimorfizm może zniwelować problemy spowodowane przez polimorfizmy wymienione powyżej. To znaczy, może je zrekompensować.
Mógłbym bez końca rozwodzić się nad innymi genami związanymi z mięśniami, ale innym razem wspomnę tylko, że geny detoksykacyjne są również ważne dla osób ćwiczących , ponieważ każda aktywność fizyczna jest stresująca i prowadzi do gromadzenia się produktów przemiany materii. Jeśli wystąpi nierównowaga w genach detoksykacyjnych, zostaniesz „zatruty” tymi produktami, a ćwiczenia będą tylko szkodliwe!
