Naukowcy z Global Burden of Disease Collaboration przeprowadzili systematyczną ocenę i modelowanie diagnostyki i leczenia cukrzycy w 204 krajach i terytoriach w latach 2000–2023. Według ich danych, tylko nieco ponad połowa osób z cukrzycą w wieku 15 lat i starszych jest świadoma swojej choroby, a spośród nich tylko około jedna piąta odpowiednio kontroluje poziom glukozy we krwi. Wyniki badania opublikowano w czasopiśmie „The Lancet Diabetes & Endocrinology”.
Cukrzyca jest jednym z najpoważniejszych problemów zdrowotnych na świecie, znacząco wpływającym na niepełnosprawność i śmiertelność, a jej częstość występowania rośnie. W ostatnim czasie pojawiły się różne, wysoce skuteczne metody kontroli glikemii, ale system diagnozowania, leczenia i monitorowania ich skuteczności wciąż jest daleki od doskonałości. Aby zaradzić tej sytuacji, niezbędne są kompleksowe i aktualne dane dotyczące aktualnego stanu rzeczy.
Lauryn Stafford z Uniwersytetu Waszyngtońskiego w Seattle wraz ze współpracownikami przeprowadziła systematyczną analizę danych z badania Global Burden of Disease (GBD), obejmującą przekrojowe badania ankietowe reprezentatywne dla populacji, publikacje naukowe oraz literaturę szarą. Wykorzystano je do oszacowania odsetka osób z cukrzycą, u których nie zdiagnozowano cukrzycy, u których zdiagnozowano cukrzycę, ale nie leczono jej, i które otrzymywały leczenie (insulinę lub inny lek przeciwcukrzycowy) ze słabą lub zadowalającą kontrolą glikemii. Za pomocą hierarchicznej metaregresji bayesowskiej parametry te zamodelowano według lokalizacji, roku, wieku i płci, a następnie przeskalowano do wszystkich osób z cukrzycą w danej populacji.
Według autorów badania, w 2023 roku zdiagnozowano tylko 55,8% osób z cukrzycą. Spośród zdiagnozowanych 91,4% otrzymywało jakiś rodzaj leczenia, ale tylko 41,6% miało odpowiednią kontrolę glikemii. Spośród wszystkich osób z cukrzycą 21,2% osiągnęło odpowiednią kontrolę glikemii. Najwyższy odsetek osób zdiagnozowanych odnotowano w krajach o wysokich dochodach w Ameryce Północnej, osoby otrzymujące leczenie w krajach o wysokich dochodach w regionie Azji i Pacyfiku oraz osoby z odpowiednią kontrolą glikemii w południowej Ameryce Łacińskiej. Najgorsza sytuacja miała miejsce w centralnej Afryce Subsaharyjskiej. W porównaniu z 2000 rokiem odsetek osób zdiagnozowanych wzrósł o 8,3 punktu procentowego, osób otrzymujących leczenie wśród zdiagnozowanych wzrósł o 7,2 punktu procentowego, a osób z optymalną kontrolą glikemii wśród leczonych wzrósł o 1,3 punktu procentowego.
Mimo pewnego postępu osiągniętego w ciągu ostatnich dwóch dekad, niedodiagnozowanie cukrzycy i nieoptymalna kontrola glikemii nadal stanowią poważny problem globalny, szczególnie w krajach o niskich i średnich dochodach.
Poprzednie szacunki wskazywały, że liczba osób chorych na cukrzycę wzrosła czterokrotnie w ciągu ostatnich 30 lat, a liczba dzieci z cukrzycą wzrosła o 40%. Przewiduje się, że liczba osób z tą chorobą wzrośnie z 529 milionów w 2021 roku do 1,3 miliarda w 2050 roku.
